شرح عناوين / مصرع اول / صفحه اندر صفت خوب‌روى بدخوى گويد / آنكه با نقشهاء زيبااند / 354 اندر شرح خوب و زشت گويد / خوب را از براى دست فراخ / 355 اندر صفت شاهدان گويد / شاهد پيچ‌پيچ را چه كنى / 356 در مذمّت شهوت راندن / شهوت ار جانت باره باز كند / 357 اندر صفت خوب‌رويان و شاهدان گويد / آن نگارى كه سوى او نگرى / 357 حكايت / ديد وقتى يكى پراكنده / 360 اندر مذمّت دنيا و وصف ترك او / كى بود جز به چشم ابله‌وش / 360 اندر طلب دنيا / هر كه جست از خداى خود دنيى / 362 اندر مذمّت كسانى كه به جامه و لقمه مغرور باشند / جامه از بهر عورت عامه است / 363 در طلب دنيا و غرور او گويد / زينة اللّه نه اسب و زين باشد / 364 اندر مذمّت مال دوست / سفله چون خواند رو به مهمانش / 365 اندر مذمّت شراب گويد / مرد دينى شراب تا چكند / 365 حكايت و مثل / گفت بهلول را يكى داهى / 366 حكايت / گفت مردى ز ابلهى رازى / 367 التمثل فى اكل الربا / گفت روزى بجعفر صادق / 367 حكايت / به گدائى بگفتم اى نادان / 368 اندر نقص دنيا گويد / دنيى ارچه ز حرص دلبر تست / 371 اندر ترك دنيا و رياضت نفس گويد / اى بلندان بعقل و جان شريف / 371 اندر بيان نسب آدمى / تو بقوّت خليفهء به گهر / 373 در حرص و شهوت و خشم گويد / بر سه نوع از ستور و ديو و ددست / 373 در معنى آنكه عاقلان بىغم نباشند / معرفت را شرف پناه شماست / 375 در متابعت نفس و هوا ناكردن گويد / اى همه‌ساله همه به مايهء ديو / 376